AFVN

Ingezonden
Zeventig jaar bevrijding, wat is daarvan het resultaat?

Beste lezer,

Drie gedenkwaardige dagen, 1 mei, 4 en 5 mei liggen in het verschiet.
1 Mei, de internationale dag van solidariteit, die, ook wat het FNV betreft, terecht opnieuw moet worden gevierd. (Weliswaar voor eigen rekening en mits de baas je die vrije dag toestaat). 1 Mei, de internationale Feestdag voor de werkende en niet-werkende bevolking, waarvan de laatstgenoemden in Nederland, die zonder werk of inkomen zitten en veelal tot de bedelstaf zijn veroordeeld, voor een karig inkomen vaak worden verplicht tot 19e eeuwse slavenarbeid.

Ook zijn wij dichtbij de herdenking en viering van onze bevrijding, zeventig jaar geleden. Verlost van het nazibeest dat miljoenen en miljoenen het leven heeft gekost. (Ook hier wordt dat gevierd zonder een officiële Bevrijdingsdag). Bevrijd door een socialistisch land, dat decennia lang tot onze vijand werd verklaard. Een land waarvan destijds werd gezegd dat het maximaal zes weken zou duren voordat de nazi's Moskou zouden bereiken.

Geheel Europa was inmiddels onder de nazi-laars verpletterd. De Sovjet-Unie was als enig land in staat niet alleen het eigen grondgebied van nazi's te ontdoen, maar ook het grootste aandeel moest leveren én leverde, het fascisme te vernietigen in praktisch geheel Europa. Vraag niet ten koste van welke inspanningen.

Direct na de oorlog werd na de Neurenbergse nazi-processen op uitdrukkelijke eis van de Sovjet-Unie de VN, de Verenigde Naties opgericht. Dé wereldorganisatie die aan oorlogen en fascisme voor altijd een einde moest maken.

Dat heeft vele jaren op wereldschaal tot ieders heil gewerkt, maar ook deze organisatie is helaas verloren geraakt na uitschakeling van de jarenlange, enorme vredeswil en kracht die van de Sovjet-Unie en socialistische landen uitging, en verworden tot handlanger van het imperialisme.

Geven wij onszelf een ogenblik rekenschap van wat zich internationaal heeft afgespeeld in die zeventig jaar na de Tweede Wereldoorlog, dan zien we waar dit tot vandaag toe heeft geleid. Heeft de wereld in die tussenliggende tijd een stap vooruit gezet, vooruitgang geboekt? Wij zitten nu in een totale wereldcrisis.

Tegen wil en dank, worden wij opnieuw meegezogen in de huidige Koude Oorlog die kan uitmonden in een echte oorlog. Dankzij regeringen die liever voor miljarden verspillen aan oorlogsmaterieel, dan besteden aan een menselijk bestaan. Honderden miljarden zijn door ons land inmiddels besteed aan een vijand die maar niet kwam, die aantoonbaar zelfs niet de intentie had ons te bezetten.

Wij leven in het land Nederland geheten, met nog altijd op z'n grondgebied de eerder in het geheim geplaatste atoombommen en er maar geen afstand van doet. Een land dat meehelpt misdaden te begaan die naar de Neurenbergse wetten buitengewoon onmenselijk zijn.

Wij leven in een land dat steevast de mond vol heeft over verdediging van "democratie" en die andere mondvol loze kreten. Maar op internationaal vlak volgt het, vanaf dag één in 1949, de uiterst gevaarlijke geopolitieke agenda van de VS en NAVO, dat vele landen in de afgrond deed belanden. Misdaden tegen de menselijkheid zijn daarbij schering en inslag. Alle jaren lang.

De vraag die wij ons zouden moeten stellen is: krijgen we eindelijk in de gaten, dat soevereine landen, die zich aan die agenda niet willen onderwerpen, om het even van hun politieke leiding worden beroofd, of "humanitair" tot gort worden gebombardeerd dankzij uw en mijn belastingcenten? En hoe vervolgens boevenbendes zich het land toe-eigenen en de bevolking uitmoorden, met miljoenen ontheemde mensen tot gevolg… Laat ons dat onverschillig? Wanneer verzetten wij ons daartegen?

Het is weerzinwekkend te moeten vaststellen dat zo kort voor herdenking en viering van de bevrijding, alle NAVO-landen present waren op een Duits oorlogskerkhof op Nederlands grondgebied, om eer te bewijzen aan ruim 30.000 fascisten? Toont dat niet onomstotelijk aan dat deze landen niet alleen een dubbele agenda hanteren door mee te doen met vele, inmiddels Europese NAVO-landen die er geen been in zien, nazi's en misdadigers van toen en nu, tot helden te verheffen en eren? Beseffen we dat Nederland en die NAVO-kliek voortzet wat het fascisme tenslotte niet is gelukt?

Beseffen wij wel dat politiek Nederland, niets en niemand ontziend, ons berooft van middelen die 99 procent van de bevolking een goede toekomst zou kunnen bieden? Dat die onttrokken middelen het Militair Industrieel Complex jaarlijks miljarden oplevert en deze miljarden worden ontstolen aan werkgelegenheid, huisvesting, gezondheidszorg en talloze andere voorzieningen die zijn verkocht aan de hoogste bieders! Hoe lang nog nemen we daar genoegen mee.

Daar waar onverschilligheid dagelijks door onze media in de hand wordt gewerkt, die elke Europese en overzeese bevolkingen in grote mate opnieuw in slaap sussen, zijn er gelukkig stemmen die ons proberen wakker te schudden voor de gevaren die ons vandaag omringen.

Zo vlak voor de herdenking van de bevrijding van de nazi-pest lijkt het noodzakelijk te proberen dat in beeld te brengen. Hieronder enkele voorbeelden. Daar komen ze.

De in 1971 uit de Sovjet-Unie vertrekkende Nederlandse ambassadeur G. Beelaerts van Blokland zei over het gebrek aan communicatie tussen hemzelf en het Nederlandse ministerie: "Wat ik hier in Moskou werkelijk doe komt vrijwel alleen neer op het rechttrekken van misvattingen thuis". Hij vervolgde: "Verder dan een enge ambtelijke kring dringen deze rechtzettingen nauwelijks door. Het resultaat is dat de meningen van de NAVO en Europa in Brussel de resultante zijn van nationale misvattingen."

Is het verbazingwekkend hoeveel misvattingen en vooroordelen een eindproduct oplevert dat door jarenlange propaganda en zeer duidelijke onwaarheden over het socialisme en doelstellingen, in het brein van de westerse mens is geplant?

Een gezaghebbend man die alle levensgevaarlijke ontsporingen uitstekend weet te verwoorden, is hoogleraar Karel van Wolferen, voormalig correspondent van NRC Handelsblad. Hij is verontrust over de escalerende crisis in Oekraïne en de kritiekloze journalistiek in Europa, die zich volledig laat leiden door een blinde verbondenheid met de VS. De huidige escalatie door de NAVO kan volgens hem tot een oorlog leiden. Enkele citaten van zijn hand:

Geheugenverlies en onwetendheid hebben de Nederlanders blind gemaakt voor een geschiedenis die hen nochtans rechtstreeks aanbelangt. Het is immers de Sovjet-Unie die het hart van de nazi-oorlogsmachine - die Nederland bezet hield - heeft uitgerukt. Zij betaalde daar een prijs voor met een onvergelijkbaar aantal militaire doden dat de verbeelding tart. Zonder de Sovjet-Unie zou er nooit een landing geweest zijn in Normandië.

Atlantisme is vandaag een zware plaag voor Europa: het veroorzaakt historische amnesie, gewilde blindheid en gevaarlijke misleide politieke woede. Zo ontstaat dan onvermijdelijk 'verantwoordelijk' redactioneel beleid.

Bij oudere Europeanen neemt het besef toe dat de VS vijanden hebben die geen vijanden van Europa zijn, omdat het land hen nodig heeft voor interne politieke redenen; om een economisch uiterst belangrijke oorlogsindustrie draaiend te houden en om de politieke 'goede trouw' van mededingers voor de openbare macht op de proef te stellen.

Opnieuw wordt geschiedenis geschreven. De uiteindelijke lotsbestemming van Europa wordt niet alleen bepaald door de verdedigers van het Atlantische geloof maar evengoed door hen die zich er niet toe kunnen brengen het disfunctioneren en totale onverantwoordelijkheid van de Amerikaanse staat in te zien. Karel van Wolferen.


Met vriendelijke groeten, Kees Mattijsen, 28 april 2015