ARCHIEF

AFVN Actueel, 15 december 2004
Multicultureel?

Als we spreken over de wenselijkheid van een multiculturele samenleving, moeten we dan van overheidswege meer mogelijkheden scheppen voor religieuze pluriformiteit? Of zouden we eerst moeten beginnen met het opheffen van de barrières die de vorming van een multiculturele samenleving belemmeren?

Zouden we niet alvorens we Islamitische scholen verder toestaan, er over na moeten denken of we naast de reeds bestaande vormen van bijzonder onderwijs nog verder willen gaan met het toevoegen van andere religieus getinte soorten onderwijs? Religie is een privé-aangelegenheid. Mag een overheid zich daarmee bemoeien?

Dat zijn slechts enkele vragen waar we ons mee bezig zouden moeten houden, voordat we een zinvolle discussie kunnen voeren over het daadwerkelijk bewerkstelligen van een multiculturele samenleving.

Aanleiding tot het denken hierover was de opmerking van minister Verdonk over het van staatswege begeleiden van Imam-opleidingen en de wijze waarop de volksvertegenwoordiging daarop reageerde. (Zie video deel journaal)

Wij, van de AFVN, zijn van mening dat er een scherpe scheiding van kerk en staat behoord te zijn, nog verder doorgevoerd dan nu in de praktijk van toepassing is.

Dus moet de overheid zich verre houden van op te richten Nederlandse Imamopleidingen, of welke religieuze opleiding dan ook. Nog sterker, de overheid zou reeds bestaande bemoeienissen met aan het onderwijs gekoppelde religieuze zaken, voorzover het verdergaat dan objectieve voorlichting, moeten afbouwen.

Eerst de onnodige scheidslijnen opheffen. Dus weg met het bijzonder onderwijs. Gewoon onverdeeld naar de openbare school. Een school waar geen voorkeuren bestaan voor welke religie dan ook. Volgens ons, zou slechts dan een multiculturele samenleving, vanuit een gezonde basis opgebouwd kunnen worden.

Ieder weldenkend mens zal toch moeten beamen dat de oplossingen niet meer liggen in meer religieuze scheidslijnen, maar juist in het gegeven dat we op zoek moeten naar datgene wat ons bind. Dus niet in datgene wat ons verdeeld!

We zullen moeten zoeken naar overeenkomsten in belangen (Hoezo, zoeken naar? Bij de VN wisten ze tot de ineenstorting van het reële socialisme al redelijk goed hoe de internationale samenleving in consensus ingericht moest worden), in plaats van ieder op het eigen stokpaardje te blijven rijden en de eigen semi-individuele belangen op de voorgrond te blijven plaatsen, zoals nu weer gebeurt.

Het invoeren van het bijzonder onderwijs was een opgedrongen systeem door de omstandigheden van die tijdsperiode. Moeten we daar aan toe blijven geven, doordat de religieuze verhoudingen opnieuw gewijzigd zijn? Of gaan we eens evalueren wat de religieuze tegenstellingen uiteindelijk opgeleverd hebben voor de samenleving? Wat houdt scheiding van kerk en staat nou werkelijk in, binnen de Nederlandse samenleving?

Och, het zijn zo maar enkele vragen. Enkele vragen die beantwoord moeten worden om te bepalen hoe we de grote vragen van deze tijd (althans, daar lijkt het op in de Nederlandse samenleving) op gaan lossen.

Kortom, het door het kapitaal gepropageerde individualisme moet dus wederom plaatsmaken voor het belang van alle volkeren.

Een nieuwe Status Quo, op basis van consensus? Nou, wat mij betreft liever verhoudingen gebaseerd op de solidaire strijd van diegenen die de werkelijke vooruitgang in deze wereld door hun arbeid voortbrengen. Daarmee komt dus de werkelijke tegenstelling aan het licht, de enige tegenstelling die voor alle werkers van belang is. De tegenstelling tussen arbeid en kapitaal. Alle andere tegenstellingen zijn, zonder revolutie, door solidariteit te overbruggen.

Het kapitaal behoudt in de tussentijd haar positie door mensen te verdelen. En daarom moeten wij ons verzetten tegen een verdere verdeel- en heerspolitiek. Daarom is de strijd voor het opheffen van niet relevante scheidslijnen ook een strijd voor de vrede.

Jan Cleton
secretaris


ARCHIEF