Nationaal Comité 4 en 5 mei in de fout
Door K. Mattijsen

Herdenking slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog moet weer centraal staan

mei 2011 - De nivellering van de Nationale Herdenking op 4 mei moet ongedaan worden gemaakt. Een pleidooi om de herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in ere te herstellen.

Op de website van het Nationaal Comité 4 en 5 mei is te lezen en telkens opnieuw op de Dam te beluisteren: "Tijdens de Nationale Herdenking herdenken we allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties." (Officieel memorandum).

Die laatste zinsnede vanaf 'sinds' en verder, steekt mij en vele anderen al jaren. Vandaar dat ik met instemming het interview van 20 januari j.l. in De Pers las "WOII moet weer een centrale plek krijgen." Aan het woord was mevrouw Schwegman, directeur van het NIOD (Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies).

De nivellering of het gladstrijken in goed Nederlands, waarover zij spreekt, is in feite al direct na de oorlog in gang gezet. Dat kwam namelijk alle naoorlogse regeringen uitermate goed uit. Een greep: de smerige oorlog, in versluierende termen 'missie' of 'politionele actie' genoemd tegen 'ons' Indië, deelname aan overzeese oorlogen bijv. in Korea - met behulp van Nederlandse ex-SSers... de West-Duitse herbewapening kwam eraan en moest erdoor, de koude oorlog werd van harte aangemoedigd en gestimuleerd. Vrijlating van zware en zwaarste oorlogsmisdadigers en veel meer. Het historische beeld van WOII moest toen én vandaag worden ontkracht en bijgesteld.

 

Om dicht bij huis te blijven: oud-Spanjestrijders, notabene de eerste Nederlanders die onbaatzuchtig het fascisme bestreden voordat hier de oorlog uitbrak, werd het leven verschrikkelijk zuur gemaakt en vele, vele jaren na de oorlog van hun rechten beroofd. Ook vele oud-illegale werkers kregen te maken met een overheid die juist tegen hen de grofste middelen inzette, dat hen en hun kinderen het leven onmogelijk maakte. Niet vanwege een wipneus maar vanwege hun consequente politieke overtuiging. De schande ook van het 'vieren' van Bevrijdingsdag eenmaal in de vijf jaar (dat na veler protest niet doorging): een hoon.

Het vertoon op de Dam op 4 mei, uitgebreid met dat 'officieel memorandum' waarin ook de in Korea omgekomen SSers worden herdacht... Dát gaat door mij heen bij het zien van de jaarlijkse beelden op de Dam. Daarom verzet ik mij tegen deze nivellering en de achterliggende, volstrekt foute redenering.

Vanuit mijn historische ervaring, als kind (geboren in 1939) van ouders die al voor het uitbreken van WOII als overtuigde antifascisten tegen het fascisme streden en in '40-'45 daadwerkelijk deelnamen aan het verzet, namens hen en vele anderen, doe ik dit pleidooi: de Dodenherdenking moet op 4 mei in ere worden hersteld waar het ooit voor was bedoeld: een Plechtige Herdenking van de Slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

Kijk ook eens naar de uitkomst van een kleine enquete met de enig juiste stelling: De Tweede Wereldoorlog moet centraal blijven staan op 4 en 5 mei van RTV Oost

AFVN