AFVN

Ingezonden

2016; EEN NIEUW BEGIN, OF HET EINDE VAN ALLES

We staan weer op de drempel van een nieuw jaar. Over het algemeen wordt de jaarwisseling gezien als een nieuw begin. Het heeft iets opwindends, alsof plotseling alles anders kan zijn omdat we een blad van de kalender omdraaien. Het is alleen maar een gevoel, meer niet. Maar dat gevoel is er ieder jaar weer en meestal komen we later weer bedrogen uit. Het nieuwe begin blijkt toch de voortzetting van het oude te zijn. Geen nieuwe droom, maar gewoon de problemen van alle dag. Toch is het dit jaar wel een beetje anders als voorheen. 2015 was geen gemakkelijk jaar en de toekomst ziet er niet veel beter uit. Of toch? Laten we even terugkijken, en dan vooruit.

Al tijdens de oorlog in Novorossia hebben wij zien aankomen, samen met veel anderen, dat de strijd in het oosten nog maar het begin was van de chaos die Europa te wachten staat. Echter, dat het allemaal zo snel zou gaan konden ook wij niet voorspellen. Het begon al in januari met de aanslagen in Parijs, die in de hele wereld al snel uitdraaide op de 'Ik ben Charlie' hysterie. Hoe we ook over deze zaak mogen denken, het maakte wel duidelijk dat de dreiging van de ISIS intussen ook Europa had bereikt. Dat zorgde voor verwarring, onzekerheid en een totale obsessie met veiligheid. Alles moest afgesloten en bewaakt worden. Dat er achter de ISIS andere krachten schuil gaan was nog maar weinigen opgevallen, maar er was wel iets veranderd.

De onzekerheid nam in de maanden die volgden alleen maar toe. Griekenland kreeg een linkse regering, tenminste dat leek er op, en werd bijna uit de Euro zone gezet. De 'linkse' regering capituleerde voor het grootkapitaal van de EU en de IMF en weer een crisis leek bezworen, maar de onzekerheid bleef. Ook in Novorossia overigens waar in februari een bestand werd afsloten dat veel wordt geschonden maar nog steeds stand houdt. De Amerikaanse aanval op Rusland die via de Oekraïne liep, was voor even tot staan gebracht. Dit omdat Europa plotseling inzag dat het helemaal uit de hand aan het lopen was en Merkel naar Poetin vloog om een verdere escalatie te voorkomen. De kruitdamp trok enigszins op, maar de wapenstilstand kwam er tegen Amerikaanse orders in en Washington doet er alles aan om de oorlog weer gaande te krijgen. Niemand weet nog hoe het daar gaat aflopen, hoewel Rusland wel duidelijk heeft gemaakt dat het geen onzin meer zal accepteren.

Zo volgde de ene crisis de andere op en in de zomer werd Europa overspoeld met vluchtelingen uit het Midden-Oosten en Afrika. Deze stroom gaat tot aan vandaag door. Veroorzaakt door de westerse interventies in het Midden-Oosten en elders en aangemoedigd door de Amerikanen en de Turken trok de vluchtelingenstroom Europa binnen. Merkel riep dat iedereen welkom was en dat maakte de stroom een vloedgolf. Ondanks het feit dat een half jaar eerder veiligheid tot topprioriteit was verklaard, werd dit beleid bij de aankomst van de vluchtelingen totaal overboord gegooid. Iedereen mocht naar binnen, met of zonder papieren, en van controle was geen sprake meer. Waarschuwingen dat er onder de vluchtelingen ook ISIS-terroristen konden schuilgaan werden genegeerd. Een ding was duidelijk: de Europese leiders hadden orders om dit allemaal te laten gebeuren. Hoe anders is het te verklaren dat de Schengen en Dublin systemen gewoon buitenwerking werden gesteld. Europa moest in chaos worden gestort en zo gebeurde het ook.

De ellende nam nog geen einde, want in november waren er weer aanslagen in Parijs met meer dan 130 doden. Tijdens het onderzoek werd duidelijk dat verschillende van de terroristen, die op ISIS orders handelden, met de vluchtelingen mee de grenzen waren overgetrokken. Zij gebruikten valse passen uit Syrië en 12 figuren met gelijksoortige passen zijn ook nu nog ergens in Europa zonder dat iemand weet waar ze zijn. Dat belooft dus nog al wat voor de komende tijd. Er zijn nu halfhartige pogingen om de vluchtelingenstroom wat in te dammen en meer controles uit te voeren. Maar de veroorzakers van de chaos krijgen nog steeds behoorlijk hun zin.

De Europese volkeren weten niet hoe te reageren. Delen wenden zich tot de fascisten en populisten, maar gelukkig weten ook veel mensen dat dit niet het antwoord is. Maar wat dan wel? De Europese leiders hebben het vertrouwen van de volkeren verloren en steeds vaker wordt de hand van Amerika achter alle ellende gezien. Maar iets herkennen betekent nog niet dat er ook automatisch een oplossing komt. Intussen draait de propagandacampagne tegen Rusland op volle toeren. Niet dat Rusland zich daar iets van aantrekt. Sinds eind september stelt Moskou orde op zaken in Syrië en het westen kan alleen maar toekijken en met wat onbewijsbare claims over oorlogsmisdaden komen. Rusland laat in Syrië niet alleen zien hoe je de ISIS moet bestrijden, maar toont gelijktijdig aan dat de Amerikanen op graniet zullen bijten als ze hun onzalige plannen voor een grote oorlog tegen Moskou doorzetten.

Het misdadige beleid van het westen verandert intussen niet. Turkije mag gewoon lid van de NAVO blijven na het neerschieten van een Russisch vliegtuig in Syrië. Ook de moordpartijen die Erdogan onder de Koerden aan het aanrichten is worden nauwelijks veroordeeld, terwijl steden gewoon met tanks worden beschoten. Sterker nog: Turkije wordt gezien als de sleutel tot de oplossing van het vluchtelingenprobleem en krijgt daardoor allerlei concessies. Over mensenrechten wordt dan niet meer gesproken. Toch komt ook hier een probleem voor het westen. De Koerden, en vooral de PKK, maken nu al contact met Rusland. Zowel Moskou als ook de Koerden bestrijden de ISIS in Syrië, en met Turkije als gemeenschappelijke vijand, ligt een alliantie voor de hand. Hoe dit alles gaat verlopen is nog onzeker.

Zo staan we op de drempel van 2016 en hebben we het woord onzekerheid meerdere malen voorbij zien komen. Het komende jaar kan beslissend zijn als het om de verdere toekomst gaat. Rusland is niet meer weg te denken van het wereldtoneel en het westen wordt steeds meer in de verdediging gedrongen. Dat is slecht nieuws voor het systeem, maar goed nieuws voor de volkeren. Zeker, er zal meer ellende en bloedvergieten komen. Misschien wel veel erger dan we nu kunnen vermoeden. Het lijkt er op dat veel mensen dit onbewust ook aanvoelen. Je zou dus kunnen zeggen dat het einde van alles dichtbij is.

Toch hoeft dat niet zo te zijn. Wij zijn allemaal samen niet onmachtig ook al lijkt dat soms wel zo. Als we zelf blijven denken en op tijd de lijn trekken, hebben we een toekomst. We moeten niet vergeten dat de zogenaamde 'machtigen der aarde' alleen machtig zijn omdat wij onze macht niet gebruiken. De nieuwe omstandigheden kunnen daar echter verandering in brengen. Vaak slaan we pas terug als we met de rug tegen de muur belanden en daar lijkt het nu meer en meer op. Laten we het heel duidelijk zeggen: de huidige chaos in Europa is het werk van het Amerikaanse imperialisme en haar slippendragers. Onze echte vijanden zitten in Washington en zij zijn het die onze toekomst bedreigen.

Wij hebben dus wel degelijk een toekomst als wij deze vijanden vernietigen, voor eens en altijd. Het Amerikaanse systeem heeft de wereld opnieuw tot een slagveld gemaakt. Hierbij vielen en vallen miljoenen slachtoffers. Laten wij er voor zorgen dat wij geen slachtoffers, maar overwinnaars worden in deze grote strijd. Wij hebben ons leven en onze toekomst te winnen, maar dan moeten we NU opstaan. Het is immers onze wereld en van niemand anders.