AFVN
DE WERELD VAN DICHTBIJ - Toon Nagtegaal

DE WERELD VAN DICHTBIJ - Toon Nagtegaal

DE WERELD VAN DICHTBIJ (zie voorwoord) ISBN: 978-94-90073-11-8 kunt u,
evenals de andere boeken van Toon Nagtegaal, bestellen bij de reguliere boekhandel.

VOORWOORD

De artikelen in dit boek hebben alle betrekking op internationale gebeurtenissen. En dat waren er nog al wat, alleen al van na de Tweede Wereldoorlog. Bijvoorbeeld de poli-tieke moordpartijen in Indonesië in 1965, gevolgd door de totale uitmoording van links in dat land. Daarop volgend de neo-koloniale moordpartijen in Vietnam, in Chili, in Argentinië, recentelijk gevolgd door de totale humanitaire ontwrichting van Joegoslavië en in feite van de hele Balkan, van Irak en nu van Afghanistan.
Wat we via de Nederlandse media hierover vernemen is vóór alles door Atlantisch imperialisme bepaald. Daar is tegenwoordig een mooi Engels woord voor: de 'embedded' journalistiek, d.w.z. via hoofdzakelijk de Amerikaanse en Britse persbureaus horen we alleen dat wat door de westerse generaals wordt toegestaan.
Enige tijd geleden veroorzaakte het boek van de Midden-Oosten correspondent Joris Luyendijk, die vijf jaar lang hoofdzakelijk vanuit Cairo opereerde, in de Nederlandse mediawereld opschudding omdat hij hierover een tipje van de sluier oplichtte. Het uitgebreide leger van zijn collega's reageerde onmiddellijk met een boek waarin zij probeerden aan te tonen dat zij alleen uit vrije waarneming schreven. Wie dat boek leest is geneigd een groot vraagteken te zetten bij die vrije waarneming. Hoe dit alles ook is: de berichtgeving over alle militaire operaties is duidelijk politiek gekleurd.
En laat ik correct zijn: de artikelen en beschouwingen in dit boek gebundeld, zijn eveneens politiek gekleurd. Natuurlijk, de
wereld is geen complex van gerede dingen. Maar het zijn wel bepaalde machten die daar - helaas - een grote rol in spelen. Grote monetaire maatschappijen als bijvoorbeeld de Shell hebben wel de belangrijkste rol bij de politieke veranderingen. En het belang van de bevolking van Irak is fundamenteel anders dan die van de oliemaatschappijen.
Lang geleden hoorde ik als scholier hoe een onderwijskracht het ontroerende verhaal van Saïdjah en Adinda uit de Max Havelaar van Multatuli voordroeg. Mijn belangstelling voor politiek was gewekt. De uitspraak van Karl Marx 'Een volk dat een ander onderdrukt, kan zelf niet vrij zijn', was aansluitend de aanzet voor mijn politieke betrokkenheid voor links op dit terrein. Vóór de oorlog had ik geen enkele sympathie voor lieden als wijlen Hendricus Colijn, maar streed volledig aan de kant van de voor vrijheid vechtende Indonesiërs. En dit is in en na de oorlog op versterkte manier zo gebleven.
Ik heb nooit begrepen waarom de jarenlange bezetting en de koloniale onderdrukking van Indonesië met geweld tot stand gebracht moest worden. De latere neokoloniale moordpartijen in bijvoorbeeld Vietnam en Chili heb ik vol afschuw gevolgd en mede bestreden waar dat mogelijk was. Ik was er bij toen in Amsterdam met een paar honderd mensen werd gedemonstreerd tegen de krachten die daarvoor verantwoordelijk waren. Ik was er uiteraard ook bij toen we met honderdduizenden mensen in Utrecht demonstreerden tegen de politiek van de Verenigde Staten ten opzichte van Vietnam, waarbij een groep Kamerleden voorop liep; - Marga Klompé naast Marais Bakker. Ik heb nooit begrepen waarom de NAVO Joegoslavië letterlijk in elkaar schoot en daardoor in feite het hele gebied van de Balkan sociaal en politiek-economisch ontwrichtte en deformeerde tot Derde Wereldlandjes. Wat dat met democratie te maken heeft, ontgaat mij.
Dat geldt nog meer voor de "vredesoperaties" in het Midden- en Verre Oosten, waarvan de politici die verantwoordelijk zijn voor de tragedie in Irak nog steeds alle moeite doen om de werkelijkheid te verhullen.
Een deel van de door mij geschreven artikelen en beschouwingen zijn verzameld in dit boek en hebben de opzet te proberen de werkelijkheid te benaderen. Want ik ben me er terdege van bewust dat veel besluiten in de Atlantische wereld worden genomen waarover de gewone burger misschien over 25 jaar iets zal vernemen.
Mijn vrouw Bep is met de werkzaamheden, verbonden aan dit boek, intensief bezig geweest.
Haar draag ik, met de grootst mogelijke dank, dit boek op.

Toon Nagtegaal juni 2009